ท่านทราบหรือไม่ว่า...
ท่านทราบหรือไม่ว่า...
ท่านทราบหรือไม่ว่า...
อ่านเรื่องราว ประวัติ ความเป็นมา
พิเศษ!!!
คลิกฟังคำขวัญเชิญชวนคนไทย...ยืนตรงเคารพธงชาติ
ธงชาติและเพลงชาติไทย เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นไทย
ขอขอบคุณ จ.ส.อ.ภูวดล ขำปาน สำหรับคลิปเสียงข้างต้น
เพลง แปดนาฬิกา
เพลงไตรรงค์ธงไทย
เพลงใต้ร่มธงไทย
ผมก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ธงสยามนี้ขึ้นมาด้วยเงินทุนส่วนตัวซึ่งมีอยู่เพียงน้อยนิด
ประวัติความเป็นมาของธงสยาม ประวัติความเป็นมาของธงชาติไทย ประวัติความเป็นมาของธงชาติไทย แนะนำพิพิธภัณฑ์ธงสยาม
๕ คำถาม ชวนให้คิด ชวนให้ตอบ กับเรื่องราวของธงสยาม
Origin of the Flag of Siam
The national flag of Ancient Siam is unknown, however, there were some evidences that in the reign of King Narai (1590-1605) the red flag was hoisted to salute the French ship. The red flag was also used in the reign of King Boromokot (1732-1758) when Thai monks were sent to Sri Lanka. Thus, Prince Damrong Rajanub hab concluded that the red flag was the national flag of Siam in the ancient time. Moreover, a plain red flag were used when Siamese armies went into battle to distinguish them from opposing forces. This was also the case for trading boats when they went to other kingdoms; during the Ayutthaya period, for example a plain red flag was used by Siamese merchant boats.
The red flag was used as the national flag in the Ayudhya period and continued to the Thonburi period. Until the reign of King Rama I, the first King in the Rattanakosin period, the King changed the national flag by adding a wheel (Chak) in the middle of the red flag (1782 - 1809) and used it to symbolize the royal ships.
Early in the Rattanakosin (Bangkok) era, a trading post was established by the British in Singapore, and two royal ships built by King Rama II , displaying the red flag, went there and to Macao to trade. Eventually the English governer general of Singapore sent an officer informing the King that commercial boats from Malaya displayed a similar flag and asking him if another could be used so that royal ships could be distinguished and received in a proper manner. As it happened. In the reign of King Rama II, three white elephants were offered to the King, which was regarded as the special event. Thus, the King declared to charge the national flag with a white elephant (Chang) in the wheel (Chak). This flag was only used by the royal ships (symbolizing the King Who Owned White Elephants) when they sailed to trade with other countries (1809 - 1851) while the plain red flag was still used by the private ships.
The national flag was changed again in the reign of King Rama IV. The King viewed that the plain red flag used by the private ships cannot distinguish Thai ships from foreign ships. So the King decided to take the wheel out (The wheel or called Chak must be used for King only) and keep only the white elephant remained on the red flag (After the wheel took out, the size of white elephant was changed to be bigger). This national flag was used by both royal and private ships (1851 - 1916).
The red flag with a white elephant was the national flag since the reign of King Rama IV until the reign of King Rama VI. However, the national flag was slightly changed by King Rama VI in 1916. At this time, the white elephant stood on a stand and overdressed instead (1916 - 1917).
In 1917, the national flag was again changed. King Rama VI considered that his people cannot afford the elephant flag since it was made in foreign countries. So they mostly used white and red cloth instead of the national flag. Occasionally, the national flag with a white elephant was flown upsidedown by mistake. To solve the problem, the King declared to use the red flag with horizontal white stripes as the national flag.
The red flag with white stripes was used as the national flag in 1917 and was changed its design in the same year. King Rama VI, who originally used the red and white striped flag as the national flag, was suggested by a columnist of the Bangkok Daily Mail Newspaper that a central stripe of red should be changed to blue. The reasons for the changing were that blue was the colour of the King and the red white blue coloured flag, which was similar to the national flags of alliances, would remind the participation of Thailand in the World War I. The King agreed with this idea and declared the Flag Act B.E.2460 (1917) stating that the red white blue coloured flag, which was known as Trairanga Flag, was the national flag of Thailand.
ประวัติความเป็นมาของธงสยาม
(ขยายความจากพระนิพนธ์ของสมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ)"อธิบายเรื่องธงไทย"
คลิกที่นี่!!!...เพื่ออ่านพระนิพนธ์ อธิบายเรื่องธงไทย
(ขยายความจากพระราชบัญญัติธง ที่ออกครั้งแรกในสยาม สมัยรัชกาลที่ ๕)"ว่าด้วยแบบอย่างธงสยาม ร.ศ. ๑๑๐ และ ร.ศ. ๑๑๘"
ครั้นถึงสมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์ ก็ยังคงใช้ธงสีแดงเกลี้ยงชักเป็นเครื่องหมายประจำเรือค้าขายกับต่างประเทศอยู่ ธงแดงนี้ใช้ชักขึ้นทั้งในเรือหลวงและเรือราษฎร ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ทรงมีพระราชดำริว่าเรือหลวงกับเรือราษฎรควรมีเครื่องหมายให้เห็นแตกต่างกัน จึงมีพระบรมราชโองการให้ทำรูป "จักร" สีขาวติดไว้กลางธงสีแดงเป็นเครื่องหมายใช้เฉพาะเรือหลวง ส่วนเรือค้าขายของราษฎรทั่วไปนั้น ยังคงใช้สีแดงเกลี้ยงอยู่
เพราะเหตุใดจึงต้องเป็นรูป จักร
ก่อนอื่นเราควรทำความเข้าใจเกี่ยวกับบทบาทของธงสยามในช่วงต้นรัตนโกสินทร์ระหว่างรัชกาลที่ ๑ ถึง ๓ ก่อนว่า ธงสยามหรืออีกนัยหนึ่งก็คือธงชาติไทยในอดีตนั้น มิได้ทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นชาติหรือความจงรักภักดีต่อชาติของชนชาวสยาม รวมทั้งธงก็ไม่ได้ทำหน้าที่ระบุอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนแคว้นถิ่น เฉกเช่นที่คนไทยเข้าใจและเคารพต่อธงไตรรงค์อย่างที่เห็นกันทุกวันนี้
โดยที่รูปจักรนั้นมีความสัมพันธ์กับองค์กษัตริย์ เพราะจักร ถือเป็นอาวุธของพระนารายณ์ผู้รักษาโลก ที่ได้เสด็จอวตาลมาดับทุกข์ โดยทรงแต่งกายเป็นกษัตริย์ กรทั้งสี่มีของถือต่างกันตามความในโองการแช่งน้ำ คือ จักร สังข์ คฑา ธรณี ดังนั้นจักรจึงถือเป็นของสูงเคียงคู่พระนารายณ์ ซึ่งเปรียบเสมือนเป็นองค์พระมหากษัตริย์นั่นเอง
กรุณาคลิกที่รูปธงช้างขาวดำปลิวข้างบน
ต่อมาในรัชกาลพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทำหนังสือสัญญาเปิดการค้าขายกับชาวตะวันตก ใน พ.ศ. 2398 มีเรือสินค้าของประเทศต่างๆ ในยุโรปและอเมริกาเดินทางเข้ามาค้าขายมากขึ้น พร้อมทั้งมีสถานกงสุลตั้งอยู่ในกรุงเทพฯ สถานที่เหล่านั้นล้วนชักธงชาติของตนขึ้นเป็นสำคัญ จึงจำเป็นที่ไทยจะต้องมีธงชาติที่แน่นอน พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระราชดำริว่าธงสีแดงซึ่งเรือสินค้าของไทยใช้อยู่นั้นซ้ำกับประเทศอื่น ยากแก่การสังเกตไม่สมควรใช้อีกต่อไป ควรจะใช้ธงอย่างเรือหลวงเป็นธงชาติ แต่โปรดเกล้าให้เอารูปวงจักรสีขาวออกเสีย เพราะเป็นเครื่องหมายเฉพาะของพระเจ้าแผ่นดินเท่านั้น โดยให้คงไว้แต่รูปช้างเผือกอยู่กลางธงแดงทว่าปรับขนาดช้างเผือกให้ใหญ่ขึ้น
เชื่อหรือไม่ว่า...ในช่วงรัชกาลที่ ๔ ถึงรัชกาลที่ ๕
ครั้นถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ออกพระราชบัญญัติว่าด้วยแบบอย่างธงอีกหลายครั้ง คือ
พระราชบัญญัติว่าด้วยแบบอย่างธงสยามรัตนโกสินทร์ศก110 พระราชบัญญัติธงรัตนโกสินทร์ศก116 และพระราชบัญญัติธงรัตนโกสินทร์ศก118 โดยทุกฉบับได้ยืนยันถึงลักษณะธงชาติช้างว่า เป็นธงพื้นแดงตรงกลางเป็นรูปช้างเผือกไม่ทรงเครื่องหันหน้าเข้าหาเสาทั้งสิ้น
คลิกที่นี่...เพื่อเข้าสู่หน้าพระราชบัญญัติธงว่าด้วยแบบอย่างธงสยาม
ภายหลังพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชดำริว่า เมื่อมองธงชาติซึ่งใช้อยู่ในขณะนั้นแต่ไกล จะมีลักษณะไม่ต่างจากธงราชการเท่าไร และรูปช้างที่อยู่กลางธงก็ไม่งดงาม จึงโปรดเกล้าฯ ให้ออกประกาศเพิ่มเติมและแก้ไขพระราชบัญญัติธง รัตนโกสินทรศก 129 ตามมาตรา 4 ข้อ 15 โดยแก้ไขลักษณะธงชาติเป็นดังนี้ "ให้แก้ธงชาติเปนพื้นสีแดง กลางเปนรูปช้างเผือกทรงเครื่อง ยืนแท่น หน้าหันเข้าเสา สำหรับเปนธงราชการ" ประกาศมา ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน พระพุทธศักราช 2459 ซึ่งถือเป็นธงช้างรูปสุดท้ายของธงในสมัยรัตนโกสินทร์
และช่วงท้ายในปีพ.ศ. 2459 ก็ได้มีการยกเลิกการใช้ธงชาติแบบช้างเผือกทรงเครื่อง ยืนแท่น หน้าหันเข้าเสา เนื่องจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระราชดำริเปลี่ยนธงช้างเป็นธงแถบสี เพราะทรงเห็นความลำบากของราษฎรที่ต้องสั่งซื้อธงผ้าพิมพ์รูปช้างมาจากต่างประเทศและบางครั้งเมื่อเกิดความสะเพร่าติดธงผิด รูปช้างกลับเอาขาชี้ขึ้นเป็นที่น่าละอาย (สืบเนื่องจากเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2459 พระองค์ท่านได้เสด็จประพาสวัดเขาสะแกกรังและได้ทอดพระเนตรเห็นชาวบ้านประดับธงช้างเผือกกลับหัว (หมายเหตุ: เหตุการณ์นี้เกิดก่อนพระราชบัญญัติธงฉบับธงช้างเผือกทรงเครื่องที่ปรากฏอยู่ในราชกิจจานุเบกษา วันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ดังนั้นย่อมต้องเป็นธงช้างเผือกปล่อยบนพื้นแดงแบบสมัยรัชกาลที่ 5 อย่างแน่นอน)) ซึ่งหากเปลี่ยนเป็นธงแถบสีราษฎรก็สามารถทำธงใช้ได้เอง และจะช่วยขจัดปัญหาการติดผิดพลาด พระองค์ได้ทรงพยายามเลือกสีที่มีความหมายในทางความสามัคคีและมีความสง่างาม โดยก่อนออกพระราชบัญญัติฉบับใหม่ ได้ทรงทดลองใช้ธงชาติไทยแบบริ้วขาวแดง 5 แถบติดอยู่ที่สนามเสือป่าในช่วงระยะหนึ่ง
(บน) ธงชาติสยามแบบแดงขาว 5 ริ้ว ปรากฎเป็นหลักฐานอยู่บนหนังสือ THE NATIONAL GEOGRAPHIC MAGAZINE ฉบับเดือนตุลาคม พ.ศ. 2460 (ขยายความตามข้อที่ 812) ส่วนภาพล่างเป็นรูปธงชาติสยามแบบแดงขาว 5 ริ้วที่อยู่บนเกมส์ธงโบราณ
" เพื่อนชาวต่างประเทศของผู้เขียน (อะแคว์ริส) ได้ปรารภถึงธงชาติแบบใหม่ว่า ยังมีลักษณะไม่สง่างามเพียงพอ ผู้เขียนก็มีความเห็นคล้อยตามเช่นนั้น และเสนอแนะด้วยว่า ริ้วตรงกลางควรจะเป็นสีน้ำเงินซึ่งเป็นสีส่วนพระองค์ของพระมหากษัตริย์ ซึ่งถ้าเปลี่ยนตามนี้แล้ว ธงชาติไทยก็จะประกอบด้วยสีแดง ขาว น้ำเงิน มีสีเหมือนกับธงสามสีของฝรั่งเศส ธงยูเนียนแจ็คของอังกฤษ และธงดาวของสหรัฐอเมริกา ประเทศพันธมิตรทั้ง 3 คงเพิ่มความพอใจในประเทศไทยยิ่งขึ้น เพราะเสมือนยกย่องเขา ทั้งการที่มีสีของพระมหากษัตริย์ในธงชาติ ก็จะเป็นเครื่องเตือนให้ระลึกถึงพระองค์ในวาระที่ประเทศไทยได้เข้าสู่เหตุการณ์สำคัญต่างๆ ด้วย... "
ขอร่ำรำพรรณบรรยาย
ความคิดเครื่องหมาย
ขาวคือบริสุทธิ์ศรีสวัสดิ์
หมายพระไตรรัตน์
แดงคือโลหิตเราไซร้
ซึ่งยอมสละได้
น้ำเงินคือสีโสภา
อันจอมประชา
จัดริ้วเข้าเป็นไตรรงค์
จึงเป็นสีธง
ทหารอวตารนำไป
ยงยุทธวิชัยพระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
ธงไตรรงค์สมัยสยาม ผืนที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศไทย!!!
ธงสยามแบบไตรรงค์ (ธงชาติ ๓ สี) ถูกนำมาใช้แทนที่ธงสยามแบบริ้วแดงขาว ๕ แถบที่ถูกทดลองใช้ในปีพ.ศ. ๒๔๕๙ เพียงปีเดียวเท่านั้น โดยธงไตรรงค์เริ่มต้นใช้เป็นทางการในปี พ.ศ. ๒๔๖๐ โดยในห้วงเวลานั้นประเทศไทยเรายังใช้คำว่า "ประเทศสยาม" อยู่ จวบจนกระทั่ง พ.ศ. ๒๔๘๒ ตรงกับสมัยรัฐบาลจอมพล ป. พิบูลสงคราม จึงได้มีการเปลี่ยนชื่อจากประเทศสยามเป็นประเทศไทย แต่สำหรับธงไตรรงค์ผืนที่เห็นนี้ โปรดสังเกตุดีๆ จะเห็นว่ามีการพิมพ์ด้วยหมึกพิมห์ด้วยคำว่า SIAM พร้อมกับระบุขนาดของธงเป็นฟุตเอาไว้ จึงสามารถสรุปได้ว่าธงชาติหรือธงไตรรงค์ผืนนี้น่าจะมีอายุระหว่างปี พ.ศ. ๒๔๖๐ ถึงปี พ.ศ. ๒๔๘๒ (ไม่ต่ำกว่า ๖๙ ปี ในกรณีที่ธงผืนนี้ผลิตในปีสุดท้ายเมื่อไทยยังเป็นสยามและนับปีนี้ตรงกับ พ.ศ. ๒๕๕๑) ปัจจุบันเท่าที่ทราบ ยังไม่ผู้ใดถือหรือครอบครองธงไตรรงค์ผืนที่มีอายุเก่าแก่กว่าผืนนี้เลย
โปรดคลิกที่นี่...
วัตถุชิ้นเอกที่เข้ามาใหม่และถูกจัดแสดงภายในพิพิธภัณฑ์ธงสยาม
๑. งานพิมพ์ธงสยามหรือธงช้างที่มีขนาดเล็กที่สุดในโลก โดยเทียบกับขนาดของเหรียญหนึ่งบาทปัจจุบัน
๒. เกมส์ธงโบราณ ซึ่งในเกมส์นี้มีธงช้างเผือกอยู่ด้วย
๓. บัตรสะสมยาสูบรูปธงช้างและตราแผ่นดินประจำรัชกาลที่ ๕ ของ THE AMERICAN TOBACCO CO
๔. ธงช้างจิ๋วเซลลูลอยด์ที่แถมมากับยาสูบในสมัยรัชกาลที่ ๕
๕. เข็มกลัดเจ้าหนู Yellow Kid ถือธงสยาม (รายละเอียดเพิ่มเติม: http://en.wikipedia.org/wiki/The_Yellow_Kid )
๖. Flag Card Game ของ G WASHINGTON McLOUGHLIN Bro ออกในปี 1885 หรือตรงกับ พ.ศ. 2428
๗. ภาพถ่ายเก่าการประดับธงช้างเพื่อรับเสด็จในสมัยรัชกาลที่ ๕ ซึ่งภาพนี้ยังไม่เคยถูกเปิดเผยหรือปรากฏให้เห็นที่ใดมาก่อน และเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญสำหรับการยืนยันคำบอกเล่าของผู้เฒ่าผู้แก่ที่ว่าธงช้างในสมัยนั้นถูกส่งมาเป็นพับหรือเป็นตับจากทางยุโรป มิได้แยกเป็นผืนๆ อย่างที่เข้าใจกัน
เวปไซต์โดย: พิพิธภัณฑ์ธงสยาม (Siam flag museum)
โปรดกรุณาโทรศัพท์เพื่อจองจำนวนเข้าชมล่วงหน้าที่หมายเลข ๐๒๙๓๙๙๕๕๓ และ ๐๒๙๓๙๙๙๒๐ siamflag@hotmail.com
" คำตอบที่ถูกต้องจะปรากฏขึ้นมา
.gif){kind=tracking}
